KİMSEYE HOR BAKMA

Kim olursa olsun  yasalar ve kanunlar karşısında  her insan  eşit haklara sahiptir. Hiç kimsenin birbirinden üstün tarafı yoktur. Kişilerin fiziksel durumu ile alay etmek ona hor bakmak veya onu dışlamak o insana yapılan büyük saygısızlıktır. İnsanlara tepeden bakarak kendini yükseklerde gören kişiler  her zaman hayal kırıklığı yaşamıştır. Bu tarzdaki insanlar sürekli yalnızlığı hissederler ve   hiç bir  arkadaş gurubuda   yoktur. Kendilerine hep saygı duyulmasını isterler, fakat  kendilerinin sevgi ve saygı duygusu tamamen  körelmiştir.  Diğer kötü karekterleri ise  insanları küçümseyerek alay etmeleridir.  İnsanların zayıf  tarafından faydalanarak  alay edilmesi, arkadaş ve   toplum karşısında kişinin küçük düşürülmesi  kabul edilecek bir davranış biçimi değildir. Şu bir gerçek ki hiç kimse başka birini gırgıra alarak alay etme hakkına sahip değildir. Utanma duygusu  yanlış yapılan  bir şeyin karşılığında mahcup olma durumudur.  İnsanlara hor bakmak,  küçük düşürmek, hakaret etmek, aşağılamak veya adam  yerine koymamak utanç verici bir durdurumdur. Aynı zamanda insanlık adına yapılmaması gereken bir davranıştır. 
Her insanın yaşam tarzı ve gelir seviyesi değişiklik gösterebilir. Bazı insanlar varlık içinde yaşarken bazı insanlar  ise yokluk içinde yaşayabilir. Bazı kişiler   günlük ihtiyacını karşılama  gücüne sahip olmadıkları için fakir ve yoksul grubuna girerler. Bu insanlar hayattan gerekli kolaylığı alamadıkları için hep mutsuz yaşarlar. Tabiki yoksulluk ve fakirlik asla  onların suçu değidir. Devlet gerekli ilgiyi bu kesime  gösterse bu insanlara iş imkanı verse onlarda mutlu olacak. Fakirlik insanların yaşam tarzı olmamalıdır. Bu kesiminde insanca yaşama hakkı olduğunu unutmamak lazım. Bu kişilerle  alay etmek ve bu insanlara hor bakmak bir insanlık suçudur. Şunuda hiç bir zaman akıldan çıkarmamak gerekir, hor bakılan  bu kesimin durumuna bir gün hepimiz düşebiliriz. Burada önemli olan düşmüş bir insanın elinden tutarak onu ayağa kaldırmak insanlık  adına  en büyük servettir. Bir insanla alay etmek veya ona hor bakmak yerine, o kişinin sorunlarına çare aramak ve yardımda bulunularak onları mutlu etmek hayatın en güzel duygularından biridir. İnsanlara iylik etmek veya yardımda bulunmak kişini  vicdanına kalmış bir durumdur. Bir insan  iyi bir kişiliğe sahipse hem vicdan hemde merhamet açısından güzel duygulara sahiptir. Aynı zamanda kalbinde hiç bir kötülük olmayan bu  insanların hayata bakış açsı her zaman yardımlaşma üzerine kurulmuş bir yaşamdan ibarettir. Kendini beyenmiş,  insanlara tepeden bakan kişiliğe sahip olanlar  ise  kişileri küçük düşürmek, onlarla alay etmek onların bir yaşam tarzı olmuştur. Bu yapıları itibarı ile bunları hiç kimse ciddiye almadığı gibi her zaman toplumun dışında yaşamak zorunda kalan  insanlardır.                                                                                                                                                            Eğer bir insan başkasını hor görüp kendini yülseklerde görüyorsa burada bir sorun var demektir. Bu sorun esasen kişinin kendisinden kaynaklanan bir tür rahatsızlık sonucunda meydana çıkan kendini beyenmişliğin bir sonucudur. Öyle bir an gelirki bu insanlar artık kendilerine bile söz geçiremez olurlar. Bu durum davranış bozukluğuna yol açtığı için önüne gelen her insanı kırarlar.  Genelde uyum sorunuda  yaşadıklarından   hiç kimseyle anlaşamazlar  ve arkadaş çevreside  hiç bir zaman yoktur.  Diğer bir sorun ise kibirlilik dediğimiz kendini beyenmişliğin diğer bir versiyonudur. Kendilerini bir şey sanarak diğer insanlardan  kendilerini hep  ayrı tutarak farklı insanlar olduklarına inanırlar. Bu tutum onları sürekli yalnızlığa ittiği için diğer insanlarla hiç bir şekilde anlaşamazlar. Kendilerini üstün bir kişi olarak gördüklerinden diğer insanlara hor bakarak küçük görürler. Kibirli insanların kalbinde ve ruhunda sevgi, saygı ve merhabet asla yoktur. Sadece kendilerini düşündüklerinden diğer insanların sorunları onları hiç ilgilendirmez. Bu yapıdaki insanları toplumumuz kabul etmediği gibi, hem arkadaş gurubundan hemde halk tarafından dışlanmış ve sevilmeyen  kişilerdir.  Bu karaktere sahip olan  insanlar tavırları ve hareketleri ile  normal bir insanın davranışı dışında olduğundan  hemen kendilerini belli ederler. 
İnsanlara hor bakmak veya kendini diğer insanlardan farklı hissetmek normal bir davranış şekli değildir. Bu tür insanların yaşantıları tamamen kendi çıkarları üzerine kurulmuştur. Diğer insanlar onlara göre  hiç bir anlam ifade etmez. Kendilerini sürekli gündemde tutma telaşı içindelerdir. Hiç bir şey hakkında olumlu düşünmezler. Kendilerini toplum karşısında sürekli güçlü hissederler. Kendilerinin yapmış oldukları hataları başka insanlara yıkma telaşı içinde olurlar. Halbuki insanlara hor bakma yerine insanlığın gerektirdiği şekilde sevgi ve saygı ile yaklaşıldığında hayat daha bir anlamlı ve güzel olacaktır. İnsanların birbirlerini sevmesi ve iyi niyetle yaklaşması insanları mutlu edecektir. İnsanlara hor bakmak  veya kibirlilik bu zamana kadar hiç kimseye bir şey kazandırmamıştır.  İnsanları birbirine yaklaştıran en kuvvetli bağ dostluk ve kardeşliktir. Kötülük insanın bir numara düşmanıdır. Bu düşmanı yenmenin tek çaresi ise insanların  birbirlerine  sevgi ile yaklaşmaktır.  Huzurun olmadığı hiç bir yerde sevgi ve dostluk asla olmaz. İnsanların her alanda birbirleri ile yardımlaşması güçlü beraberliğin ve barış içinde yaşamanın en önemli etkenlerinden biridir. Bazı insanlar varki kişilerin yanlışını ortaya çıkartarak o insanla alay etmesi veya toplum içinde küçük düşürerek rencide edilmesi  ahlak kurallarına ve insanlık adına utanılması gereken bir durum olduğundan  insanlık adına hiç  KİMSEYE HOR BAKMAYALIM