ÖZLEMEK

İnsan bazen uzaklara doğru dalar gider.  Çünkü özlem hissi gurbette yaşayan  insanlara duyulur.  Hayalinde canlandırır gurbetteki  sevdiklerini. İşte tam bu sırada  gözlerden  dökülen bir damla yaş  özlem ve hasret duygusunun en yoğun olduğu anlardır.  Özlemek aynı zamanda geçmişin izlerini taşıyan bir duygudur. Geçmişe doğru bir yolculuk yaptığımızda orada yaşanan en güzel duygular  arasında insanı  en fazla etkileyen  çocukluk yıllarıdır.  Hangi yaşta olursak olalım mutlaka insanın içinde çocukluk özlemi her zaman  vardır. Anılar ve hatıralar insanın bir parçasıdır.  İçinde özlem ve hasret yüklü olan bir duygu taşırlar. Bazen göz yaşı olurlar bazen de sevinç kaynağı. Özlemek insana garip duygularda  yaşatabilir. Hayatta olmayan bir anne veya babaya duyduğumuz özlemi ancak fotoğraflara bakarak giderebiliriz. Ne kadarda üzücü olsa artık onlar hayatta yok ve biz onları kalbimizde yaşatarak anne ve baba sevgisini ve özlemini  ruhumuzda her zaman hissederek hiç bir  zaman asla unutulmayacaktır. Birde insanların doğduğu ve büyüdüğü  topraklardan ayrılmak zorunda kalarak çalışmak için gittiği gurbette  memleket özlemi çekmesi.  Doğup büyüdüğün yerden ayrılmak ne kadar zor olsa da kaderin insanı  alıp getirdiği başka  topraklara da  alışmak zorundadır. Duyguların birbirine karıştığı bu anda üzüntü,  hüzün, özlem ve mutluluğu bir arada   hissetmek insanı garip bir  düşünceye sevk eder. 
Her insan  mutlaka bir  özlem duygusu  hissine  sahiptir.  İnsan yaşamış olduğu bir olaya veya geçmişe özlem duyar. İnsan hayatında çok önemli bir  yere sahip olan çocukluk anılarımız yaşımız ne kadar ilerlese de unutulması mümkün olmayan özlemle dolu  harika  bir dönemdi o yıllar.  İnsanoğlu  yaşam boyunca çocukluk yıllarını hep içinde yaşatır. Çok hızlı geçen  ve su gibi akan  bir dönemdi  çocukluk yıllarımız. Anı ve hatırası hiç bir zaman silinmeyen bizlerde derin  izler bırakarak  geçmişte bırakmak zorunda kaldığımız  çocukluk yıllarımız. Geçmişin özlemini duysakta     artık o yıllara gitme imkanına sahip değiliz. Sadece hayal gücümüzü kullanarak özlem duyduğumuz  çocukluğumuza bir gezinti yapabiliriz. 
İnsanlar sevdiği bir şeyden uzak kalırsa içinde  mutlaka  özlem duygusu başlar. Gurbette yaşamak zorunda kalan bir evlada anne ve baba özlem duyar. Vatani görevini yapan bir askerin, memleketindeki anne, baba ve kardeşe  karşı  bir  özlem  duygusu  vardır. İnsan  için çok  zor olan kaybettiği bir insana karşı özlem duyması hayatın en üzücü duygusudur. 
Özlem duygusunun   içinde hep  sevgi ve saygıyı vardır. Sevginin olmadığı ortamda özlemden bahsetmek mümkün değildir. Sevilen ve saygı duyulan insanlar özlemi hak ederler. Sevgi ve saygıdan yoksun insanlar zaten özlem duygusu dışında kalırlar. Bir arkadaşa veya yakınına  duyulan özlem, karşılıklı yaratılan dostluğun ve  sevginin eseridir. Özlem bazen gözyaşı olarak dışa vurur,   bazen de hiç kendini belli etmez insan sadece kendi içinde yaşar. Yıllar sonra insan bir sevdiğini gördüğünde o duygu yüklü anları yaşarken sevinç ve  göz yaşları  ise mutluluğun sonucudur. 
Aynı zamanda özlemek duygusu insana acı çektirir.  İnsanın kulağı ve gözleri hep uzaklarda olur. Bir haber bekler sevdiklerinden.  Ne kadar acı çekse de    gözlerimiz  hep  yollardadır. Bazen aylar bazen senelerce beklemek zorunda kalırız. Yorgun düşer insan beklemekten, umudumuz tükenir  bir an  olumsuz bir hisse kapılırız. Kendimizi rahatladığımız anlarda mutlaka bir gün çıkıp gelecek duygusu bizleri esir alır. Umut her zaman insanın en iyi dostudur. Umudun tükendiği bir zamanda  her şeyin yoluna girdiğini görmek insanın sevinç kaynağı olmuştur. Tükenmiş umutlarımızı yeşerterek özlemle beklediğimiz bir yakınımız veya arkadaşımızın geleceği haberini almak insana mutluluk verir. Bazen özlem duygusu insanı derinden üzse de  bazı gerçekleri kabullenmek zorundayız. Hayatta olmayan bir yakınımızı  bir daha   görme imkanımız  olmasa da, onlara karşı  özlem hissi hiç bir zaman  bitmeyecektir. 
Özlemek bazen insanın içini yakar, bazen de insanın  gözlerinde  yaş olur akar gider. İnsan ne kadar acı çekse de,  canı yansa da sevdiklerini  özlemle beklemek zorundadır. Çünkü özlem duyulan insanlar yakında değil uzaklardadır.  Aynı zamanda özlemek duygusu her insanda değişiklik gösterse de, her insanın ortak noktası ise özlemini çektiği insana kavuşma isteğidir.  Beklenen hayırlı bir şeyse  ÖZLEMEK güzel bir duygudur.