Büyük Kürdistan ABD'nin Neo-Osmanlı Projesi

Kitabın Yazarı: Mehmet Ali GÜLLER
(Kaynak Yayınları, 5. Baskı-Kasım 2015, 243 Sayfa)
Özellikle Ortadoğu-ABD-Türkiye ilişkilerinde yazdığı kitapları ve yazılarından tanıdığımız yazarımız, yıllardır sürmekte olan ve irin bağlamış bir konuyu ele alıyor. Bu zamana kadar BOP olarak bildiğimiz ABD projesinin güncellenerek “Üç Ortadoğu Sistemi” adını aldığını ve bileşenlerini şöyle açıklıyor: “1. Sistem: Türkiye-Kuzey Irak Federasyonu, 2. Sistem: Türkiye-Suriye-Ürdün-Lübnan Birliği, 3. Sistem: Türkiye-Azerbaycan-Kuzey İran-Gürcistan-Ermenistan Birliği. (…) ABD, Türkiye’ye dair iki hedef belirlemiştir: 1-Kürdistan’ı resmileştirmek ve genişletmek. (…) 2-Türkiye’nini ABD’nin rakipleri olan Rusya ve İran’la ittifak yapmasını engellemek.” Bunun için Türkiye’nin zayıflatılması şarttır. İran-Rusya yerine ABD destekli ülkelerle ittifaka zorlanacaktır. ABD’nin temel hedefi Kürdistan’ı genişletmek olup Türkiye-Kuzey Irak bütünlüğünü sağlamak istemektedir. Irak saldırılarında ülkemizin Irak’ın toprak bütünlüğü için diretmesi ABD’yi zora soksa da Bahçeli’yi kullanarak direnç erken seçimle kırılacak ve 3 Kasım 2002 seçimleriyle AKP iktidarına kavuşacaklardır. Bundan sonrasında bildiğimiz zorlamalar yaşanacaktı; TSK, ABD isteklerine uymayınca askerlerimizin başına çuval geçirilecek, Barzani ile görüşmelerde federasyon denecek, RTE Kürt Sorununu kabullenecek(!), eyalet sistemi tartışmaya açılabilecekti. Gül-Erdoğan ile ABD arasında görüşmeler hızlanacak, sonradan ortaya çıkarılan gizli anlaşmalar yapılacaktı.
“ABD Dışişleri Bakanı James Baker, Yüzyıl Dergisinin 10 Şubat 1991 tarihli “ABD’nin Üç İsrail Planı” başlıklı kapağıyla kamuoyuna duyurduğu plana göre ABD, Körfez Savaşındaki desteği karşılığında Türkiye’ye “Kürdistan’ın hamiliğini” verecekti! Plana göre Kürdistan’dan başka, Türkiye’nin de İsrailleştirilmesiyle, ABD’nin bölgede üç İsrail’i olacaktı!” Sonra sıra Kuzey Irak’ta güya Kürtlerin huzur içinde güvenli bölgelerine dönebilmesi için ABD Huzur Operasyonunu başlatıp “Çekiç Güç”ü kurarak Kukla Devletin temelini atacaktı. Bunlar elbette ABD tarafından planlanan eylemlerdi. “Öcalan’ın teslim edilmesiyle başlatılan hazırlıkları, 1999 Aralık ayında üç önemli ABD hamlesi izledi. Türkiye bu üç hamleyle teslim alınacaktı: Birinci hamle siyasal kıskaçtı. 10-11 Aralık 1999 Helsinki Zirvesi’nde Türkiye’ye Avrupa Birliği aday adaylığı statüsü verildi. Türkiye böylece AB kapısına bağlandı. (…) İkinci hamle güvenlik kıskacıydı. (…) Üçüncü hamle, ekonomik kıskaçtı.”
Ülke giderek ABD kepçesiyle karıştırılıyordu. Ecevit “Kürt Devleti savaş nedenidir” diyerek yapılmak istenenlere direnirken, 11 Eylül 2001 günü İkiz Kulelere yapılan saldırıyı bahane eden ABD, 24 ülkeyi kapsayan BOP’u ilan edecekti. Ecevit ve TSK’nın direnci ise erken seçim talebiyle AKP’nin iktidara getirilmesiyle kırılacaktı. ABD, RTE’yi daha 1996’da tanımış, onu bu günlere hazırlamıştı. Bu tanışma meyvelerini sırayla verecekti; RTE, TBMM’sini tanımadan gizli olarak Irak’a yapılacak operasyona onay karşılığında ABD’ye dokuz üs verecekti. Yine tek taraflı olarak ABD’ye danışmadan Irak’a müdahale etmeme karşılığında 8,5 milyar dolarlık bir anlaşma da imzalayacaktı. Ne de olsa o BOP eşbaşkanıydı!
Bunu, ABD’nin “Üç Ortadoğu Sistemi” adı altında yapmak istediklerini nasıl yaptırdığında da görüyoruz. Bu sistemin ilk maddesi olan Kürdistan’ın Türkiye’ye genişlemesinde; “Türkiye ile Kuzey Irak arasında kurulacak federasyon iki hedefin gerçekleşmesine bağlı. Biri Irak’ın federasyon yapılmasına, ikincisi de Türkiye’nin güneydoğusunun özerk ilan edilmesine… Sırada Türkiye var. Türkiye ise güneydoğusunun özerk ilan edilmesine AKP eliyle adım adım götürülüyor. Hedefler, Özerk Güneydoğu, yeni Anayasa, başkanlık sistemi, federal Türkiye…” olarak görülüyor. Buna direnenlerin Ergenekon davalarıyla halledilmesini anımsayalım.
ABD’nin 1999 tarihli Kürt Planında Türkiye’deki uygulamasında “Kürtlerle dini kesimi kontrol altına almak ve ortak mücadeleye sevk etmek” olarak özetleniyor. Kitapta bu konu ayrıntılı olarak anlatılıyor. Örneğin, 2009 yılında Kürt Açılım Paketi yayınlanacaktı. İlk şartı PKK’nın silah bırakması, dağdakilerin rahatça dönebilmesi için yasalarda değişiklik yapılması, Öcalan’ın tecridinin bitirilmesi, yurtdışındaki Kürtlere vatandaşlık verilmesi, bölge vatandaşına şefkat gösterilmesi, Kürtçe engelinin kaldırılması sıralanıyordu. Bunların bugüne kadar ne kadar yinelendiğini, hatta bugün bile kullanılmaya başlandığını görüyor muyuz? 2010 yılında Dünya İslam Alimleri Birliği İstanbul’da toplanacak ve PKK’yı terörist ilan ederken Gül ve RTE’ye övgüler yağdıracaktı! “Kürt sorununun kaynağı olarak Kemalizm” gösterilecekti. PKK saldırdıkça, çözüm açılımlarda arandıkça, direnen TSK Ergenekon davaları ile yok edilecek, AKP kurtuluşu uzlaşmada görüp anayasa değişikliği ve demokratik özerklik istemiyle 12 Eylül 2010’da Halk Oylaması ile anayasa değişikliği ve Başkanlık Sistemini dayatacaktı.
“Artık gelinen sürecin sonunda, Kürt sorununun iki çözümü var: Biri ABD’nin çözümü, diğeri de Türkiye’nin çözümü. ABD’nin çözümü “Kürtlere devlet vaat etmektedir” ve bu yönüyle en “değerli” çözümdür! Dolayısıyla Türkiye’nin çözümü iki şeye dayanmalıdır: Birincisi, ABD’nin “Kürtlere vaat ettiği devletin” bir aldatmaca olduğunu; Kürtlere aslında “bağımsız bir devlet” yerine “bağımlı bir kukla devlet” niyeti taşıdığını; (…) Kürtlere göstermek ve onları ikna etmek gerekmektedir. Kaldı ki Türk ve Kürt bir alaşım gibi iç içe geçtiği için Kürt sorunu coğrafya esaslı formüllerle çözülemez. İkincisi; bin yıldır birlikte yaşamanın avantajını kullanarak, eşitlik temelinde, yeniden kucaklaşmak gerekmektedir.”
Bugün yaşamakta olduğumuz yeni bir açılım, kökenini bu anlatılanlardan almalıdır. Daha önce denenip başarısız olunan konularda ısrar hem zaman kaybı hem de gizlenen başka amaçları akla getirir. Çok dikkatli olunmalıdır. Bu değerlendirmenin gerçekleşebilmesinin Kemalist Devrim Programında olduğunu belirtiyor ve Kürt sorununun nasıl çözüleceğini şöyle sıralıyor: “1-PKK yenilmelidir. 2- Demokratik haklar genişletilmelidir. 3- Ekonomik, 4- Kültürel, 5- Sosyal, 6- Ve Siyasal devrimer yapılmalıdır.”
Kitabın 2015 baskılı olduğu dikkate alındığında 1995’lerden o günlere kadar Kürt Sorunu-ABD-Türkiye ilişkilerini ayrıntılı olarak okuyoruz. Bu tarihten günümüze kadar olan on yıllık dönemde aynı konularda neler yaşandığını bizzat gördük. Hele şu anda RTE, artık ülkeyi yönetemediği bir duruma gelince tek çare DEM Partiyi yanına çekerek, bir miktar daha MV transfer ederek yeni bir anayasa yazmak, ömür boyu iktidarda kalabilmeyi garantilemeye çabalamaktadır. Bunun karşılığında Apo ile devlet katında görüşmelere izin verilmiş, bilinen ve henüz bilinmeyen vaatlerde bulunulması olasıdır. Olan yine Kürt kardeşlerimize olacaktır. Açılım adı altında bu zamana kadar yeterince kandırılmış olsalar da her vaade kanmayı sürdürmeleri ise iç acıtıcıdır.
ABD, başındaki dünyanın üç delisinden biri lideriyle yayılmacılığını acımasızca sürdürmektedir. Ortadoğu rüyası yıllardır bitmemiş ve bitmeyecektir. Özel yetiştirdiği kişileri yakın tarihimizde okuduk, bazıları da tarihe geçmek üzeredir. Bu nedenle acizane önerim; Demokratik, Laik, Sosyal bir Hukuk devletinde, Anayasaya ve yasalara uyulan, hukukun bağımsız ve tarafsız tek güvence olduğu, bu ortamda halkımızın her bireyinin eşit vatandaş olacağı bir düzende kardeşçe yaşayabiliriz. Ötekileştirme ve ayrıştırmaya hayır diyebilirsek!
Savaşa her zaman hayır; Barış ise tüm toplumu kapsayacaksa evet!
İyi okumalar dileği ile. (6.4.2025)